Düşündüm de...


Masaüstüm.

Karman çorman  (Ne biçim Başak burcuyum ben?) ama kendi içerisinde toplu geliyo bana nedense...  Hiçbir zaman yalın, sade olamadı (Ruhum gibi, dağınık). Muhakkak çocuksu birşeyler bardındırması lazım... Sevdiklerimin verdiği ıncık cıncıklar gözümün önünde durmalı. Rahat edemem ki öteki türlü.

Aklıma birşey takıldı bugün: Sitede bebekliğinden beri tanıdığım bi ufaklık var, 8 yaşında olmalı şu sıralar. Dün bahçede yakartop oynarken  vurulunca mızıktı, "hissetmedim kiii" dedi önce, sonra kendisini vuran tontiniye döndü (hırsını alamamış , yenilgiyi kabul edememiş olacak muhakkak) "Adın neydi senin bakıyım, TOPAÇ mı?" dedi korkunç aşağılayan bir ses tonuyla. Söylerkenki o ses tonu ve boyu 90 cm. bile olmamasına rağmen 1.70'lik bir büyüğün sarfedeceğini düşünmediğim cümle nasıl irite etti beni bir anda... Düşündüm de, çocuklar 8 yaşında da kötü yürekli olabilirler mi? Kötü söz söylemek öğrenilen bir eylem ise bu çocuk bunu o arkadaşının canını yakacağını bile bile yine de söyler mi?  Çocuklar neden bu kadar acımasız olur ki bazen? Bizler de böyle miydik ki?

Ya kızım? Olmasın lütfen... Olmaması için elimden geleni yapabileyim lütfen...

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !