Düşündüm de...
Masaüstüm.
Karman çorman (Ne biçim Başak burcuyum ben?) ama kendi içerisinde toplu geliyo bana nedense... Hiçbir zaman yalın, sade olamadı (Ruhum gibi, dağınık). Muhakkak çocuksu birşeyler bardındırması lazım... Sevdiklerimin verdiği ıncık cıncıklar gözümün önünde durmalı. Rahat edemem ki öteki türlü.
Aklıma birşey takıldı bugün: Sitede bebekliğinden beri tanıdığım bi ufaklık var, 8 yaşında olmalı şu sıralar. Dün bahçede yakartop oynarken vurulunca mızıktı, "hissetmedim kiii" dedi önce, sonra kendisini vuran tontiniye döndü (hırsını alamamış , yenilgiyi kabul edememiş olacak muhakkak) "Adın neydi senin bakıyım, TOPAÇ mı?" dedi korkunç aşağılayan bir ses tonuyla. Söylerkenki o ses tonu ve boyu 90 cm. bile olmamasına rağmen 1.70'lik bir büyüğün sarfedeceğini düşünmediğim cümle nasıl irite etti beni bir anda... Düşündüm de, çocuklar 8 yaşında da kötü yürekli olabilirler mi? Kötü söz söylemek öğrenilen bir eylem ise bu çocuk bunu o arkadaşının canını yakacağını bile bile yine de söyler mi? Çocuklar neden bu kadar acımasız olur ki bazen? Bizler de böyle miydik ki?
Ya kızım? Olmasın lütfen... Olmaması için elimden geleni yapabileyim lütfen...
1 yorum yazılmıştır
Yazan:cocuklaHayat.com | Tarih: 2008-07-07 12:47:02Konu: Olmasın diyorsun ama...
...3 yaşını geçince yuvada başka arkadaşlarından gördüğü davranışları evde sergilemeye başlayacak... düne kadar prensesim diye büyüttüğün kızın "n'aberrr koçum" diye yanaklarından makas almaya çalışacak. 4-5 civarı belki TV'den belki yine başka çocuklardan duyduğu "aptal" kelimesini kelime hazinesine ekleyecek ve yaşını ikiye katlayana kadar bilmeyecek ki bu 5 harfin bir insanı ne kadar incitebileceğini. senin de bütün bunlar olurken onun bu kelimeleri kullanmasına engel olmaktansa, neden kullanmaması gerektiğini binlerce kez açıklamaktan başka çaren olmayacak. Allah analı/babalı büyütsün! :-)
