"Hayır"
Nedense evde onca köşe yaptık ama senin en sevdiğin yer ısrarla mutfak tezgahı olmaya devam ediyor. Sana minik mutfak malzemeleri aldık, yok kesmedi, illa büyük tencereler, gerçek yumurtalar, sebzeler, tuzlukları istiyorsun...
Çok yorucu aslında seni o tezgahtan indirmek. Her iniş bi ağlayış çünkü...Her ağlayış da benim için bir bitkinlik...
Anne olunca nereye kadar peki denebilir? Keşif ve yaratıcılığı desteklerken hangi noktada "nokta" konabilir? O noktada nası ikna edilir? İkna olmamaya gayret ederken sen , nası sakin kalınır? Nasıl aynı sakin ses tonuyla gerekçeler izah etmeye çalışılır? Anneyi nası anlaman sağlanır?
Peki benim bu sorularımın bi sonu birgün gelir mi?
0 yorum yazılmıştır



