İyi ki anneyim. İyi ki senin annenim...

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

İyi hissettiren şeyler

Senden arta kalan zamanlarda'nın devamı bunlar.

Sen geldiğinden beri dokunmayı bıraktığım, doğru zamanı bir türlü bulamadığım, bahaneler ürettiğim, iyi hissettirdiğini bile bile "eskiden"li cümleler kurduğum şeylere yeniden dokunuyorum... Müthiş bir haz duyuyorum... Caz dinliyor ve yarım kalan, hep ertelenen'leri tamamlıyorum...Seni düşünüyorum... Aklıma geliyorsun birden. İçeri giriyor, nefesini kontrol ediyorum... Benim içeri girdiğimi uykunda bile nasıl anlıyorsun halen bilemiyorum ama her gece "Annii?" ve "Efendim annecim, burdayım bebeğim" şeklindeki diyaloğu yaşamaktan çok çok keyif alıyorum....

Kalıcı Bağlantı Yorum (1) Yorum yaz!

"Hayır"

Nedense evde onca köşe yaptık ama senin en sevdiğin yer ısrarla mutfak tezgahı olmaya devam ediyor. Sana minik mutfak malzemeleri aldık, yok kesmedi, illa büyük tencereler, gerçek yumurtalar, sebzeler, tuzlukları istiyorsun...

Çok yorucu aslında seni o tezgahtan indirmek. Her iniş bi ağlayış çünkü...Her ağlayış da benim için bir bitkinlik...

Anne olunca nereye kadar peki denebilir? Keşif ve yaratıcılığı desteklerken hangi noktada "nokta" konabilir? O noktada nası ikna edilir? İkna olmamaya gayret ederken  sen , nası sakin kalınır? Nasıl aynı sakin ses tonuyla gerekçeler izah etmeye çalışılır? Anneyi nası anlaman sağlanır?

Peki benim bu sorularımın bi sonu birgün gelir mi?

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

Salon'da oynamak... SalonLA oynamak...

Kendimiz için yüzümüzde gülümsemeler açtıran köşeler yarattık salonumuzda...

Defne tek tek verdi, ben yerleştirdim.

Defne mutlu işe yaradığını hissettiği için...

Ben mutluğum o köşelerin her bir noktasına fındığımın tombul parmakları tek tek değdiği için...

Kalıcı Bağlantı Yorum (2) Yorum yaz!

Postpartum

Unuttum o günleri...

Sen gelmeden bikaç zaman önce başlayan ve sen geldikten sonra 16 ay boyunca devam eden cin'li dönemi...

Nefes alırken ciğerlerime battığını hissettiğim, kendimi ne tam bir anne, ne tam bir ev kadını, ne tam bir iş kadınu hissettiğim o dönemi. Hayatıma dair herşeyi YARIM olarak gördüğüm o günleri...

Tam olarak ne zaman geldi bilmiyorum ama gitttiği zamanı çok net hatırlıyorum.

Bir sabah uyandım. Bir perşembe sabahıydı... Ve gitmişti...

Nefes alırken acımıyordu artık.

Sana olan sevgim ile herhangi bir bağlantısı olmayan ama beni benden uzaklaştıran hisler gitti...

Ve ben geri geldim...

Kalıcı Bağlantı Yorum (2) Yorum yaz!

Beraber takıp takıştırır mıyız?

Senden arta kalan zamanlarda...

Kalıcı Bağlantı Yorum (1) Yorum yaz!

Biz

Çok mutluyum

Çok seviyorum

Çok seviliyorum....

Baharı hissediyorum... Sevgiliyle biramı yudumluyorum... Motorda rüzgarın yüzüme değişini hissediyorum... Salonda 3 kişilik futbol oynuyorum... Meleğe sarılarak televizyon izliyorum... Büyükbabayı arıyorum...Geceleri cama, keçeye dokunuyorum... Gündüzleri güneşin önüne kahvemle kuruluyorum...

Çok seviyorum, çok çok seviyorum....

Kalıcı Bağlantı Yorum (1) Yorum yaz!

Deloslar

Hanginiz daha delisiniz bilemiyorum ki...

Sevgili hep şaşırtır beni, komik komik şeyler yapar.

Genetik bişey demek ki bu.

Sen var ya sen, hem babacısın, hem de aynı babasın :)

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

Rüyam

Garip bi rüya gördüm. Bir patlama olucaktı ve seni kucağıma almış, kaçıyordum. Bu patlama aynı zamanda da dünyanın sonu demekti. Sana sarıldım ve "nolursa olsun bana, gözlerime bakıcaksın annecim, sakın etrafa bakma, bakarsan korkarsın, sadece benim gözlerime bak, sadece!" diyordum sana. Koşmaya başladık. Hani filmlerde olur ya, patlama ve alevler ama sen slow motion koşarsın, saçların dalgalanır usul usul, birbirine bir bakış dakikalar alır. Öyle bir sahne. Son uçuş ve dünyanının sonu dediğimiz anda sana sarılıp ben de gözlerimi kapadım ve öylece uçtuk beraber...

Düştüğümüz noktada bahar vardı... kelebekler.... güneş vardı... huzurun kokusu bir de...

Kalıcı Bağlantı Yorum (1) Yorum yaz!

Time goes by and I hardly can reach it...

Zaman ne kadar hızlı ilerliyor ve ben bir bakıyorum deadline koyduğum hiçbir şeyi yapmamışım hayata dair. Ben yeni planlar üretmişim uygulaması yine ileri bir tarihe ertelenecek...

Bugün yemekte 3 ay evvel olan birşeyden bahsedilirken hayretler içerisinde kaldım. 3 ay demek, 90 gün demek, oysa bana geçen hafta gibi gelmişti. Bilemedin 2 hafta öncesi... Ben nasıl kaybettim peki bu 3 ayı? Bu üç ayda yeni ne kattım bana, bize?

Baharın gelmesi demek hep sorgulamaların başlaması demek? Yeni sorulara bilinmeyen yepyenilerinin eklenmesi mi demek?  

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!