Sessizlik mi? Hani nerde?

İnsan sevgili olmayı özlüyor bazen... Başbaşa geçen bir yemeği. Sessiz... Belki de hiç konuşmaya gerek kalmadan... İkimizin aynı anda masada oturabildiği... Yemeğimiz soğumadan... İçkilerimiz ısınmadan... Küllük peçete ile dolmadan... Yan masalara "sizi de peki bi rahatsız ettik, kusura bakmayın" şeklinde mahçup gülücükler atmadan... Sadece birbirimizi seyrederek... Sessizliği dinleyerek...

Bugün babacıkla bana verdiğin o 3 saat için teşekkürler fındığım...

Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!

0 yorum yazılmıştır

« Önceki :: Sonraki »