Sorgu saati
Çocuğumuz için iyi olan ne kadar iyi?
Veya bizim elimizden iyinin ne kadarı geliyor?
Ona verebileceklerimizi ve yapabileceklerimizin sınırı nedir?
Veremediklerimizden ne kadar üzüntü duymalıyız?
Ya da üzüntü ne için duymalıyız?
Bazı çocukların yaşantılarını görünce bazen içim parçalanıyor. İlgilenilmeyen çocuklar, aç çocuklar, gözlerinden hep hüzün akan çocuklar, sevgisiz çocuklar... Görünce kucaklamak istiyorum. Elimden birşey gelmiyor. Gözlerim doluyor, kızımı sıkı sıkı sarılıyorum. Şükrediyorum...
Eskiden de böyle miydim ki ben? Gördüğüm her minik şey benim olsun mu isterdim? Her kedi gördüğümde yolda beni takip eden , girip marketten mama alır mıydım? En kızdığım şey olan , kucağında yavrusu ile dilenenlere içim yine acır mıydı? Defnenin Aptamil sütlerini "Anne" olmasam, yine de o bebeklere de götürür müydüm?
0 yorum yazılmıştır
